St. Martinuskerk Herwen

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on email
In het verdronken dorp Herwen heeft een kerk gestaan, die moest wijken voor de opdringende Waal. Voor het ontstaan van het huidge dorp Herwen lag het dorp in het gebied dat wij nu kennen als de Bijland. Begin 19e eeuw werd in het huidige Herwen de R.K. Martinuskerk gebouwd.

In december 1763 bleken de huizen van de weduwe A. Derksen en D. Wolters door het water verzwolgen. Niet alleen de kerk, pastorie en kosterij van (oud) Herwen, maar ook verscheidene woonhuizen werden in die jaren door het water bedreigd of waren al opgeslokt.

In 1764 waren er dijkbreuken te melden in de Pannerdense dijk en Deukerdijk, maar ook weer in de dijk te Herwen. Behalve de kerkmuur waren ‘dese en geene dootkisten, lijcken als beenderen van het kerkhoff uijtgespoelt en wegh gedreven. De dooden door de woede des strooms naa binnen uit de graven gedreven werden in de meenigte els- en hooge doornenheggen met aakens opgevischt en op de nog land houdende kerkhoven weederom zoo spoedig doenlijk ter aarde besteld” zo schreef dominee Balthasar de Five in zijn verslag over de ramp. Dit wordt bevestigd door baron Godefridus van Hugenpoth.

De rooms-katholieke burgers hebben uiteindelijk in 1818 een nieuwe kerk gebouwd aan de Keurbeek, ongeveer in het midden tussen Aerdt en de Kruisdijk (splitsing tussen de Polderdijk en de Herwensedijk bij Lobith) waar veel mensen uit Herwen waren gaan wonen, nadat het oude Herwen was afgebroken. Bij deze kerk ontstond het huidige Herwen.

De huidige kerk is gebouwd naar een ontwerp van de Utrechtse architect Alfred Tepe. De kerk heeft Nederrijnse gotiek kenmerken. Deze kerk is NoordWest-ZuidOost ingericht. Het is een Hallekerk onder een leien zadeldak met beëindiging van drie segmenten bij het koor.

Op 28 juli 1893 deed de nieuwe pastoor Gommich zijn intrede in Herwen en Aerdt zonder enig uiterlijk vertoon. Zo wilde hij het. Hij was vrolijk van aard, goed voor iedereen en de mensen hadden schik met hem. Hij was wel een man, die wist wat hij wilde, het liefst alles zelf regelde en o wee, als hij kwaad werd, dan moest de meute zich bergen. Als hij zondags de preekstoel opkwam en de mouwen van zijn albe flink omhoog trok vóór hij met de preek begon, dan keken de mensen elkaar aan, dachten ‘nu komt er wat’ en dan barstte de onweersbui los. Dan was er bijvoorbeeld in de parochie in de afgelopen week iets gebeurd, dat hem niet zinde. Zo is er het voorbeeld van de gestolen varkens bij Nuy en pastoor Gommich was er zó uitgevaren, dat op maandagmorgen de gestolen poeten weer bij Nuy in het hok lagen.

St. Martinuskerk Herwen
Keurbeek 9
6914 AE
Herwen
0316-247 320